За тэгхээр амьдарлын хэмнэл гэж юу вэ? Яг л зүрхний цохилт шиг байхыг л хэлээд байгаан за. Минийх бол одоогоор хасах руугаа уруудцан харагджын. Ойрд бүр бие тэнхээ муудаад ганц алхах ч чадалгүй болсон. Ямар сайндаа л ээжийн сонин сонголтонд дуугүй байжыхав. ХАршил гэдэг өвчинтэй уулзасаас хойш амар тайван нойр авсан өдөр гэж нөөөөв шүү дээ. Тэгжийтал энэ их бороотой жилийн завсараар мэдээж нэг эгзэгэн дээр нь ханиад хүрчихэж байгааан. За энэ 2т дарлуулаад доороос өндийх ч сөхөөгүй байтал найз иржаа байхгүй. Ямар сүнс шиг үг дуугүйхэн шиг ирж чадах биш сүр дуулиантайгаар иржаан. Эхний 2-тойгоо үсдэлцэж байтал 3дах нь ч бас юув дээ. ТИЙМААА... Нэг бүдэрвэл долоо бүдрэнэ гэж энэ л байхгүй юу. Тэгээд сэтгэл санаа хүртэл хэрэг авах юм алга. Хурдхан шиг л жигд цохилттой зүрх шиг хэвийн болохсон. Энэ амьдрал дандаа ингэж их эргэлт хийдгийн болуу одоо бүр хаашаа хархаа ч мэдэх юм алга.
No comments:
Post a Comment